Hoffnungsfunke Thailand

Thailand, december 2011
Beste vrienden van Hoffnungsfunke,

Een jaar vol vreugde, maar ook vol tranen, nadert stilaan zijn einde. Aan de ene kant is er de vreugde, dat alle kinderen gezond zijn en dat we steeds dichter bij onze doelstellingen komen. Daar staat aan de andere kant het verdriet tegenover omdat we dit jaar met Josef en Aydi twee waardevolle mensen verloren zijn. We willen deze gevoelens echter niet verdringen, want zij herinneren ons met smart aan Jozef, die de kinderen zo graag zag (en zij hem) en Aydi, die in mei 2012 wilde afstuderen aan de universiteit om daarna zijn loopbaan als leraar te starten.

Af en toe komt de moeder van Aydi bij ons langs, om haar dochter Mawee te bezoeken, die voor de verzorging van de meisjes verantwoordelijk is. Er worden dan foto's van de muren weggehaald zodat niets aan het verschrikkelijke ongeval doet herinneren. We zijn zeer dankbaar, dat meerijder Sebastian weer gezond is en zijn studie medicijnen in Regensburg aangevat heeft.

Ondanks alle verschrikkelijke ervaringen zijn de kleine en grote bewoners van het kindertehuis naar elkaar toe gegroeid in een wonderlijke gemeenschap, haast een familie. Het lachen en de vrolijkheid van de kinderen heeft alles doorstaan en net dat helpt om de pijn van het verdriet een draaglijker gezicht te geven. Daarom willen we ook voorzichtig weer vooruit kijken en nieuwe uitdagingen aangaan. Met vreugde zien we hoe onze beschermelingen zich tot nu toe hebben ontwikkeld, zowel op school als ook onder elkaar in onze kleine gemeenschap. Daarop willen we in 2012 verder bouwen en er weer alles aan doen om hen een toekomst te geven.

Het nieuwe jaar kan in januari alvast met een mooie gebeurtenis starten: nadat we al enige maanden geleden onze terreinen hebben afgevlakt, kunnen we nu eindelijk het nieuwe voetbalterrein inwijden. Aan het voetbalveld komt een klein gedenkteken ter herinnering aan Josef en Aydi.

opritEen belangrijker afspraak volgt zoals elk jaar in mei. Dan begint in Thailand het nieuwe schooljaar. We zijn heel blij dat waarschijnlijk 14 kinderen de kans krijgen om naar een hogere school (highschool) te gaan. We weten op dit moment nog niet zeker wie dit wil gaan doen en wie op grond van zijn schoolprestaties überhaupt mag beginnen. We zijn zeer benieuwd naar de komende weken en brengen jullie zeker uitgebreid verslag uit.

Maar ook "thuis" willen we Leren met een hoofdletter schrijven. Bijvoorbeeld in het kweken van groenten en fruit in onze eigen, dit jaar nieuw aangelegde tuin (zie eerdere berichten)? Of in de talrijke vrijwillige cursussen die wij in eigen beheer voor de kinderen organiseren en die algemeen gesproken meer dan enthousiast gevolgd worden. Een merkwaardig feit is dat ook enkele jongens zich hebben ingeschreven voor het naaien, haken en breien en zij daar behoorlijk goed in blijken te zijn.

De positieve ervaringen met onze cursussen stellen natuurlijk ook weer nieuwe uitdagingen. Zo moet het gebouw uitgebreid worden met nieuwe lokalen. Ook hebben we enkele muziekinstrumenten aangekocht, zoals enkel gitaren en slagwerk, maar het zijn er nog altijd te weinig voor ons klein, langzaam groeiende kindertehuis-orkest. Tot slot zijn ook de lessen Engels en Thai niet te onderschatten, want enkele kinderen moeten eerst de landstaal leren, wanneer zij uit de bergdorpen naar bij ons komen.

Op dit moment concentreren we ons natuurlijk op de advents-en kersttijd. Dit jaar hebben we twee kerstbomen, eentje voor de grote binnenruimte en eentje op het terras. De mensen in de omliggende dorpen vinden het allemaal niet slecht en genieten ervan, hoe het kindertehuis in de schijn van de vele lichtjes glanst.

Maar Kerstmis betekent voor ons ook dit jaar geen overaanbod aan geschenken. Samen met de kinderen brengen we deze dagen door in bewuste herinnering aan de geboorte van Jezus, die het licht in deze wereld bracht. We leren hen het weinige dat ze hebben te delen met mensen die nog minder hebben dan zij zelf.

kerst2011

We brengen dit in de Heilige Nacht in praktijk, wanneer we in kleine groepjes naar de armsten der armen in de dorpen gaan en hen geschenkjes brengen. Dan is zowel de oma blij, die dringend een warm deken nodig heeft, als de kinderen die met een klein stuk speelgoed heel blij zijn. Een paar zoetigheden en…. glanzende kinderoogjes verzekerd! Bijna altijd worden er ook een paar kerstliederen gezongen. Kan men zich een mooier kerstfeest voorstellen?

Er is een ons een waardevolle schat toevertrouwd: onze kinderen en jongeren. Uit hun naam, en uit naam van allen die zich scharen achter de levensvisie van Hoffnungsfunke, wil ik u zeer hartelijk danken voor uw trouwe steun. Zonder uw hulp gaat het niet en schenken kunnen wij enkel, als er ons geschonken wordt. Ik ben zeker, dat u ons ook in de komende maanden zal helpen, om al onze verplichtingen te vervullen.

Van ganser harte wensen wij u een bezinningsrijke, stressvrije en gezegende advents- en kersttijd.

Wees beschermd en gezegend,

Uw Gunter.


Top

Valid XHTML 1.0 Transitional

Valid CSS